Een gelukkige hand

projectmanagement

De hand van de meester
Hij heeft alles in de hand

De hand is in staat om risico’s
van een project te beperken
en zorgt voor bescherming
van negatieve invloeden
van buitenaf
Samen met een team van deskundigen
houdt hij geld en tijd in de gaten
en laat het creatieve proces de vrije loop

Hij weet hoe ver de invloed
van iets zich uitstrekt

Tekst en beeld zijn van Marja Gerritsen.
Zij is beeldend kunstenaar. De schilderijen op onze website zijn van haar hand.

Schroefjes en moertjes spioneren niet

In de Volkskrant van zaterdag 18 juli 2020 stond een artikel van Huib Modderkolk waarin hij de gevaren beschrijft die kleven aan een door Huawei geïnstalleerd netwerk, zoals het G5 netwerk. Het is moeilijk aantoonbaar dat “de Chinezen” informatie aftappen. Zeker is het moeilijk aan te tonen als de broncode van de systemen niet beschikbaar is. Het is een eenvoudige voorwaarde om te eisen dat broncode van de software systemen altijd bijgeleverd wordt en dat de de systemen met deze broncode ook opgebouwd kunnen worden. Omdat schroefjes en moertjes niet spioneren kan je er dan zeker van zijn dat de informatie niet gelekt wordt.

Zendmast in het Amsterdamse Bos, Amsterdamseweg, Amstelveen

Ook de broncode van de computer besturingssystemen van Apple OSX (gedeeltelijk) en Microsoft Windows (geheel) zijn geheim. Wat lekken zij waar naar toe? Of zullen we “de Amerikanen” maar vertrouwen, want we hebben toch niets te verbergen. Daarom zetten wij onze vertrouwelijke informatie dan ook rustig in buitenlandse clouds, die onze informatie duurzaam bewaren in de Wieringermeer of in de Flevopolder, dat dan weer wel.

ReceptieTownhouse Design Hotel Maastricht

De discussie wel of geen Huawei lijkt erg smal, misschien is het beter om te bepalen hoe wij als Nederland/Europa met onze digitale informatie omgaan.
Broncode altijd beschikbaar en controleerbaar, is een mooie eerste stap. Het verbieden van systemen met een geheime broncode, zoals Windows en OSX, lijkt dan een logische tweede stap.

Stikstof, bouwen en innoveren

De bouw ligt stil door de stikstof uitstoot. Kunnen we nog wel bouwen? Hoe nu verder?

Mevrouw Ellen Koekoek van de KVK interviewt een aannemer en een architect.

Oerossen in Bovenkerk
Oerossen in het Amsterdamse Bos. Op de achtergrond het dorp Bovenkerk.

De zes belangrijkste lessen zijn (een vrije vertaling in mijn woorden):

1) Bouw een eindsituatie die geen uitstoot heeft, nul-op-de-meter
2) Lichtgewicht bouwen (reclyceerbare of herbruikbare materialen / houtbouw / prefab)
a) Maak bouwdelen in de werkplaats kant en klaar
b) Assembleer op de bouw
3) Minimaliseer transport (bouwdelen, materialen en mensen)
4) Bouw elektrisch (vaak is stroom pas bij oplevering op de bouw, stroom moet nu als eerste aanwezig zijn)
5) Verdisconteer de oude situatie (stond er een gasketel, ruil dat uit met bijvoorbeeld toekomstige verkeersbewegingen)
6) Pas kosten en tijd aan op prefab en elektrisch werken

Biomassa en houtbouw

Bomen, planten en algen nemen overdag koolstofdioxide CO2 op en stoten zuurstof uit.
Dat betekent dat in het hout van de bomen CO2 opgeslagen is. Maak je een mooie tafel van het hout van die boom, dan zit het CO2 opgeslagen in de tafel en hebben we er geen last meer van. Perfect dus.
In het Amsterdamse Bos kapt men bomen en snoeit de beheerder er flink op los. Zij laat al het hout liggen, want dat is goed voor de humus, voor de grond. De bomen vergaan en verrijken de grond. Alle opgeslagen CO2 in het hout van de bomen komt door verrotting vrij en wordt weer in de lucht opgenomen. Daarom zegt men dan ook: “het snoeihout kan je verbranden. Eerst is er CO2 opgenomen, daarna vrij gekomen, dus het is CO2 neutraal.”

openhaardhout
gemengd haardhout, met logo CO2 neutraal

Dezelfde redenering wordt gevolgd voor biomassa. Biomassa is snoeihout of houtafval. Het hout wordt bewerkt en er blijft ongebruikt hout over. Dat wordt verbrand in de biomassa centrales die overal in ons land gebruikt gaan worden. Als het echt snoeihout of afvalhout is zou het een goede mogelijkheid kunnen zijn. Toch zijn er veel twijfelaars, want een biomassa centrale spuit toch CO2 de lucht in! Is het echt duurzaam? Waar komt de biomassa vandaan? Worden er bossen gekapt om biomassa te maken? Is het een oplossing om duurzaam energie te maken?

Het Planbureau voor de Leefomgeving, het PLB, gaat het onderzoeken. Het PLB heeft daartoe een informatieve website gelanceerd : Biomassa, wensen en grenzen

In het programma Tegenlicht van de VPRO laat architect Marco Vermeulen zien wat bereikbaar is met “houtbouw” en hoe je CO2 blijvend kunt “vangen” in hout uit onze Nederlandse bossen. Uit de samenvatting van de VPRO: ” Momenteel liggen veel nieuwbouwprojecten stil omdat zij stuiten op internationale afspraken over CO2-reductie en stikstof. Als we op de huidige manier door bouwen met cement, beton en staal komt bij de bouw van 1 miljoen nieuwe woningen ongeveer 55 miljoen ton CO2 vrij. Maar er is een alternatief: bouwen met hout. Het nieuwe ‘kruislaaghout’ – ofwel CLT: Cross Laminated Timber – veroorzaakt geen uitstoot, maar slaat juist CO2 óp. Tevens kan met CLT ‘prefab’ veel sneller worden gebouwd. Omdat met het oersterke en brandveilige CLT zelfs hoogbouw gerealiseerd kan worden, kreeg het hout al snel de bijnaam ‘het nieuwe beton‘.” Het CLT hout is een soort multiplex zoals wij dat van vroeger kennen.
Marcel Vermeulen over de uitzending: “Het gaat over: hoe kunnen we verschillende problemen en ontwikkelingen –stikstofcrisis, klimaatverandering, bosbeheer, woningbouw – tackelen zodat het klopt? Doordat de uitzending dat allemaal meepakte, viel voor veel mensen het kwartje.'”

Onze ogen zijn weer open, bedankt!

Smart City …

Nederland moet van het gas af. In Groningen wordt de gaskraan dicht gedraaid. Nieuwe woningen worden opgeleverd zonder gas aansluiting.Dat is niet erg want er zijn heel veel alternatieven om het warm te krijgen in een woning. Natuurlijk met een warmtenet, warmte koude opslag (WKO), warmte kracht koppeling (WKK) of met een zonne- of wind-energie centrale. In rap tempo worden innovatieve ideeën gereed gemaakt voor gebruik in de woonwijken.


Een mooi voorbeeld is een nieuwe woonwijk in Helmond. Mevrouw Elphi Nelissen, hoogleraar duurzaam bouwen aan de TU Eindhoven gaat haar ideeën met een hoge duurzaamheid ambitie  samen met haar studenten realiseren. De stedenbouwkundige visie is van architect Ben van Berkel van UN Studio.
In samenwerking en met veel inspraak zal er een woonwijk ontstaan die gebouwd is op nieuwe ideeën. Smart City zal veel nieuwe beproefde duurzame technieken opleveren. Daar kan heel Nederland -en de rest van de wereld- profijt van hebben.

Amsterdam-Oost

Voor bestaande woonwijken met gasaansluiting is het los koppelen van het gas toch wel een probleem. De bewoners wachten nu op de gemeente die zal aangeven welke energiebron het gas in die woonwijk zal vervangen.
Als nu de gasketel vervangen moet worden, wordt er veelal toch een nieuwe gasketel gekocht. Want over 15 jaar zien we wel verder, denken de bewoners. Het is voor iedereen een vraag wanneer de gemeente met de nieuwe oplossing komt. En de gemeenten hebben de oplossing nu nog niet paraat.
Landelijk wordt er veel gediscussieerd over het milieu en de duurzaamheid, maar oplossingen voor het “gas vrij” worden niet gegeven.Gelukkig zijn onderzoekers en wetenschappers aan het werk om ons te helpen.

Er worden mooie resultaten geboekt in het onderzoek naar het CO2 vrij opwekken van energie, onderzoek naar het opslaan van energie en ook in onderzoek naar praktische toepassingen.
Een mooi voorbeeld van het laatste is dat onderzoekers nu aangetoond hebben dat de bestaande gasleidingen gebruikt kunnen worden voor het transport van waterstofgas. Dat geeft de mogelijkheid dat in de woningen met waterstof en zuurstof in een brandstof cel elektrische energie, stroom, gemaakt wordt. Dus kunnen we daar mee koken en het huis verwarmen.

Er zijn tal van mogelijkheden om woningen zonder gas van elektrische energie te voorzien. Gemeenten zouden daar het voortouw kunnen nemen. In elk geval zou men kunnen inventariseren welke mogelijkheden er voor hun gemeente zijn. Regelmatig onderzoeken wij “nieuwe” vormen van elektrische energie. Niet om het overal toe te passen, maar vooral om te weten wat het is, hoe het werkt en tegen welke problemen je aan loopt als je het wil gaan toepassen.
Problemen in technische zin of qua infrastructuur, maar ook de juridische en planologische obstakels. En misschien is dit wel het allerbelangrijkste “wat willen de bewoners”?